هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و حسرت‌های ناشی از عشق است. شاعر از درد فراق، یادآوری خاطرات گذشته، و امید به وفا و مهر معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌هایی به جفاهای معشوق و دعا برای او وجود دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند جفا و حسرت نیاز به بلوغ عاطفی دارند.

شماره ۱۷۹ - چشمم ز گرد آن کف پا یاد می کند

چشمم ز گرد آن کف پا یاد می کند
می گرید و نسیم صبا یاد می کند ۱

در آتشم ز حسرت روز شکار تو
این دلرمیده بین که چها یاد می کند ۲

نامم ز لطف تست در آن کوو گرنه کی
دیوانه ی غریب ترا یاد می کند ۳

دارد خدا بلطف خودت ای فرشته خو
زنسان که عاشقت به دعا یاد می کند ۴

باور نمی کنم که کند ترک چون تویی
دل گر هزار نام خدا یاد می کند ۵

دارد دلم هنوز امید وفای تو
با آنکه از هزار جفا یاد می کند ۶

چندان ملامتست که باور نمی کنم
گر هم یکی بمهر مرا یاد می کند ۷

غیر از لبت که می کشد آنرا که مرهمست
بیمار خویش را بدوا یاد می کند ۸

چندان جفا کشید فغانی که نشنود
گر هم یکی ز مهر و وفا یاد می کند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - سیمای توام در دل پر نور نگنجد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - تا رخت را سبزه در گلبرگ تر پنهان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.