هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از عشق، وحدت، حقیقت و شوریدگی سخن می‌گوید و از درد فراق و ناپایداری دنیا شکوه می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعاره‌های به‌کاررفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۱۷۸ - سیمای توام در دل پر نور نگنجد

سیمای توام در دل پر نور نگنجد
نور شجر حسن تو در طور نگنجد ۱

در حلقه ی دلها ز صدای نی تیرت
شوریست که در انجمن سور نگنجد ۲

بر کنگره ی وحدت و بردار حقیقت
غیر از سر شوریده ی منصور نگنجد ۳

از رشک گریبان تو داغست دل من
چندانکه درو مرهم کافور نگنجد ۴

چینی شکنان را هوس رفتن چین نیست
در بزم گدایان تو فغفور نگنجد ۵

از تیغ مپوشان سر اگر همسر عشقی
در حلقه ی مستان سر مستور نگنجد ۶

مرغ دلم از کعبه زند فال خرابات
چون بوم که در منزل معمور نگنجد ۷

ما زخم تبر خورده ی قربانگه عشقیم
در پهلوی ما غیر بساطور نگنجد ۸

آلوده مکن دامن پرهیز، فغانی
برخیز که در صومعه مخمور نگنجد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۷ - بازم بسینه عشق و جنون جوش می زند
گوهر بعدی:شماره ۱۷۹ - چشمم ز گرد آن کف پا یاد می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.