شماره ۱۸۷ - احبابرا ادای کلام تو می کشد

احبابرا ادای کلام تو می کشد
نقل درست و بحث تمام تو می کشد ۱

هر دم رقیب از تو پیامی رساندم
باک از رقیب نیست پیام تو می کشد ۲

چون آب زندگی همه جانی ولی چه سود
چون زنده می کنی و خرام تو می کشد ۳

بیداد کن که خون نتوان خواست از فلک
صیدی که در شکنجه ی دام تو می کشد ۴

وه زین غرور حسن که در هر گل زمین
خلقی در آرزوی سلام تو می کشد ۵

ما را که آتشیم تمام از هوای تو
در آب دیده وعده ی خام تو می کشد ۶

پیدا بود که روضه بچند آدمی رسد
ما را هوای صحبت عام تو می کشد ۷

در آب و آتشست فغانی بیاد تو
وسواس دل به گفتن نام تو می کشد ۸