شماره ۱۸۶ - پیش لبت که مرد که هم از تو جان ندید

پیش لبت که مرد که هم از تو جان ندید
یک آفریده از تو مسیحا زیان ندید ۱

جاوید کام ران که تویی در ریاض دهر
گلدسته یی که آفت باد خزان ندید ۲

فردا جواب نقد کدام آرزو دهد
عاشق که هیچگونه مراد از جهان ندید ۳

باور که می کند که مرا رفتن تو کشت
از خون چو کس بدامن پاکت نشان ندید ۴

کی در دلش گذشت که سوز من از کجاست
دشمن که آتشم زد و داغ نهان ندید ۵

کس را چه انفعال، مرا طعن می کشد
آسوده را چه درد که زخم زبان ندید ۶

نگرفت در پناه خودم زاغ هم ز ننگ
کرگس چه عیبها که درین استخوان ندید ۷

تا چشم باز کرد فغانی بدان کمر
خود را به هیچ شکل دگر در میان ندید ۸