شماره ۱۸۹ - خزان رسید و گلستان به آن جمال نماند

خزان رسید و گلستان به آن جمال نماند
سماع بلبل شوریده رفت و حال نماند ۱

نشان لاله ی این باغ از که می پرسی
برو کز آنچه تو دیدی بجز خیال نماند ۲

بشکل و رنگ رخت از خزان کمالی یافت
ولی چه سود که آخر بدان کمال نماند ۳

چو آفتاب که مغرور حسن و طلعت شد؟
که چون خزان دم آخر در انفعال نماند ۴

کجاست کشتی می تا برآورم طوفان
که در مزاج جهان هیچ اعتدال نماند ۵

چگونه از صدف تشنه در برون آید
چو در سحاب کرم قطره یی زلال نماند ۶

بیا که برد فغانی غبار غیر از دل
کدورتی که بود موجب ملال نماند ۷