هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق شدید و دردناک سخن میگوید که هم درویش و هم پادشاه را تحت تأثیر قرار میدهد. شاعر از زیبایی معشوق و رنجهای عشق خود میگوید و از سوختن و اشکریختن در این راه سخن میراند. همچنین، اشارهای به ملامتهای دیگران و ندامت و حسرت ناشی از عشق دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و رنجهای عشق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد.
شماره ۲۰۴ - بر اوج حسن چو آن ترک کج کلاه بر آید
بر اوج حسن چو آن ترک کج کلاه بر آید
خروش عشق ز درویش و پادشاه برآید ۱
چو طالعست ببینندگان ستاره ی روشن
بآفتاب رود همره و بماه برآید ۲
چو خط و خال تو چند از برای سوختن من
یکی غنیم شود دیگری گواه برآید ۳
گناه کرده ی عشقم چنان رسان بقصاصم
که دوست گرید و از جان دشمن آه برآید ۴
نهال بی ثمر خود به گریه سبز چه دارم
بسوزم وز گلم لاله ی سیاه برآید ۵
ز حد گذشت ملامت حذر ز شعله ی آهی
که روز داد ز دلهای دادخواه برآید ۶
غم و ندامت و حسرت بجان زنند شبیخون
چسان فغانی تنها به این سپاه برآید ۷
خروش عشق ز درویش و پادشاه برآید ۱
چو طالعست ببینندگان ستاره ی روشن
بآفتاب رود همره و بماه برآید ۲
چو خط و خال تو چند از برای سوختن من
یکی غنیم شود دیگری گواه برآید ۳
گناه کرده ی عشقم چنان رسان بقصاصم
که دوست گرید و از جان دشمن آه برآید ۴
نهال بی ثمر خود به گریه سبز چه دارم
بسوزم وز گلم لاله ی سیاه برآید ۵
ز حد گذشت ملامت حذر ز شعله ی آهی
که روز داد ز دلهای دادخواه برآید ۶
غم و ندامت و حسرت بجان زنند شبیخون
چسان فغانی تنها به این سپاه برآید ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۳ - دلم آه سحر چون با دعا دمساز گردانید
گوهر بعدی:شماره ۲۰۵ - ز بیرحمی چو آن گل پیرهن دور از بر من شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.