شماره ۲۵۸ - ما را گلی از باغ تو چیدن نگذارند

ما را گلی از باغ تو چیدن نگذارند
چیدن چه خیالیست که دیدن نگذارند ۱

بهر سخنی از لبت ای غنچه ی خندان
چون گل همه گوشیم شنیدن نگذارند ۲

هر جا که شود آینه ی روی تو پیدا
آهی ز سر درد کشیدن نگذارند ۳

بی چاشنی درد و غم از ساغر مقصود
یک جرعه بدلخواه چشیدن نگذارند ۴

ما را ز نمکدان تو ای کان ملاحت
غیر از جگر پاره گزیدن نگذارند ۵

این طرفه که رندان خرابات مغان را
پیراهن ناموس دریدن نگذارند ۶

هرچند کشد سرزنش خار فغانی
او را گلی از باغ تو چیدن نگذارند ۷