شماره ۲۵۷ - هرگز برخت سیر نگاهی نتوان کرد

هرگز برخت سیر نگاهی نتوان کرد
وز بیم کسان پیش تو آهی نتوان کرد ۱

روزی که بنادیدن رویت گذرانم
شرح غم آن روز بماهی نتوان کرد ۲

خنجر مفگن بر من و خلقی مکش از رشک
از بهر یکی قصد سپاهی نتوان کرد ۳

سودی نبود زین همه افسون محبت
چون در دل سنگین تو راهی نتوان کرد ۴

ای شاخ گل از سایه ی لطف تو چه حاصل
گر تربیت برگ گیاهی نتوان کرد ۵

چون جا دهدت در دل پر درد فغانی
محنتکده را منزل شاهی نتوان کرد ۶