شماره ۲۹۱ - در هر که نیست نشأه درد تو مرده باد

در هر که نیست نشأه درد تو مرده باد
هجر تو مرگ مرده دلان فسرده باد ۱

بی جلوه ی تو مردمک دیده ی مرا
خون جگر ز پرده ی مژگان فشرده باد ۲

گلهای آتشین که برآورده آب چشم
گر خاک مقدمت نشود، باد برده باد ۳

نقشی که غیر صورت مردم فریب تست
از صفحه ی سواد دو چشمم سترده باد ۴

هر گوهر دلی که به زلف تو بسته اند
یکیک بدست هندوی خالت شمرده باد ۵

هر اشک لاله گون که نشد صرف گلرخی
گر دانه های لعل بود خاک خورده باد ۶

ای خاک، استخوان فغانی امانتست
از بهر طعمه ی سگ آن کو سپرده باد ۷