هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، دعوتی به شادی و می‌نوشی در جمع دوستان است. شاعر از ساقی می‌خواهد که جام می را بیاورد و محفل را با نور شمع‌ها روشن کند. او به زیبایی‌های زندگی و لذت‌های گذرا اشاره می‌کند و از شنیدن نغمه‌های داود و روشنایی چراغ دل سخن می‌گوید. در نهایت، صحبت با دوستان را غنیمت می‌شمرد و توصیه می‌کند که از فرصت‌ها بهره ببرند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به می‌نوشی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم عمیق عرفانی نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۳۲۱ - خیز ای ندیم و مجمره ی عود برفروز

خیز ای ندیم و مجمره ی عود برفروز
ساقی بیا و چهره ی مقصود برفروز ۱

امشب که آفتاب حریفست و مه انیس
شمع طرب بطالع مسعود برفروز ۲

می ده ز جام لعل که مهمان بود عزیز
محفل بشمعهای زر اندود برفروز ۳

اکنون که وحش و طیر بزیر نگین تست
دریاب و دل بنغمه ی داود برفروز ۴

دریاب ساقی این همه تا کی شراب تلخ
داغم بپسته ی نمک آلود برفروز ۵

دود چراغ دل دهدت نور معرفت
آیینه ی جمال ازین دود برفروز ۶

ای دوست در مقام رضا نه چراغ دل
گو خصم تیره، آتش نمرود برفروز ۷

صحبت غنیمتست فغانی سپند شو
دست و دلت بهرچه رسد زود برفروز ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۰ - دلا به گوشه ی آن چشم شرمناک نگر
گوهر بعدی:شماره ۳۲۲ - هلاک جانم از آن خط دلکشست هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.