هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر درد فراق و اشتیاق به معشوق است. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند خط سبز و لب میگون یاد می‌کند و از دل‌های مشوش و جان‌های گسسته در فراق او سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌هایی به می و باده دارد که نماد شادی و تسکین دردهاست.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌های غیرمستقیم به می و شراب وجود دارد که برای رده سنی پایین‌تر مناسب نیست.

شماره ۳۲۲ - هلاک جانم از آن خط دلکشست هنوز

هلاک جانم از آن خط دلکشست هنوز
اگر چه سبزه ی سیراب شد خوشست هنوز ۱

فدای آن گل رویم که دستزد نشدست
خراب آن می لعلم که بیغشست هنوز ۲

بگرد آینه اش خط سبز دایره ییست
ولی ز آه دل ما مشوشست هنوز ۳

ز شوق آن لب میگون و خط زنگاری
بخون سفینه ی دلها منقشست هنوز ۴

نمیرود ز دلم لعل یار و خنده ی جام
کجاست باده که نعلم در آتشست هنوز ۵

گسسته رشته ی جانم هزار بار ز ناز
بنیم بوسه دلم در کشاکشست هنوز ۶

دلا پی نی تیرش ز گوش پنبه برآر
که آنچه می شنوی بانگ ترکشست هنوز ۷

فغان گوشه نشینان ز گوش ابر گذشت
سوار من چو مه نو بر ابر شست هنوز ۸

سپید ساخت فغانی ز غصه موی سیاه
دلش اسیر جوانان مهوشست هنوز ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۲۱ - خیز ای ندیم و مجمره ی عود برفروز
گوهر بعدی:شماره ۳۲۳ - خورشید من امروز بشکل دگری باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.