هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و پراحساس، از عشق و درد فراق میگوید. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند «پسته»، «نمک»، «تیغ» و «مرهم»، احساسات خود را بیان میکند. او از شور عشق، رنج جدایی و رفتارهای contradicting معشوق شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و احساسات پیچیدهی انسانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
شماره ۳۷۰ - دارم ز پسته ی تو بدل آتشین نمک
دارم ز پسته ی تو بدل آتشین نمک
بستان که کس ندیده کبابی بدین نمک ۱
دامن کشان و دست فشان می کنی خرام
می گیرد از غبار تو روی زمین نمک ۲
گویا کسی که مرهم داغ دلم نهد
در دست تیغ دارد و در آستین نمک ۳
شوری که من ز عشق تو دارم نداشت کس
زیرا که کس نداشت جوانی بدین نمک ۴
گاهم بزهر چشم جگر می کنی کباب
گاهم به دیده می زنی از خشم و کین نمک ۵
در گریه ی فراق، فغانی ز بخت شور
زد بر سواد دیده ی مردم نشین نمک ۶
بستان که کس ندیده کبابی بدین نمک ۱
دامن کشان و دست فشان می کنی خرام
می گیرد از غبار تو روی زمین نمک ۲
گویا کسی که مرهم داغ دلم نهد
در دست تیغ دارد و در آستین نمک ۳
شوری که من ز عشق تو دارم نداشت کس
زیرا که کس نداشت جوانی بدین نمک ۴
گاهم بزهر چشم جگر می کنی کباب
گاهم به دیده می زنی از خشم و کین نمک ۵
در گریه ی فراق، فغانی ز بخت شور
زد بر سواد دیده ی مردم نشین نمک ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۹ - تا کی روم ز کوی تو غمگین و دردناک
گوهر بعدی:شماره ۳۷۱ - محروم باد چشم من از گلشن وصال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.