هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دیوانگی عاشقانه است. شاعر خود را رند خراباتی و معشوق‌پرست معرفی می‌کند و تأکید دارد که در دایره عشق، همان است که هست. او از فنا، دیوانگی و رهایی از زنجیرها سخن می‌گوید و با غم و فتنه همراه است. همچنین، اشاره‌ای به عشق ازلی و قدیمی دارد که از روز الست آغاز شده است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به دیوانگی و فنا، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اصطلاحات و مفاهیم فلسفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۴۰۹ - ما رند خراباتی و معشوق پرستیم

ما رند خراباتی و معشوق پرستیم
بر ما قلمی نیست که دیوانه و مستیم ۱

هر چند که بر ما رقم نیستی افزود
در دایره ی عشق همانیم که هستیم ۲

باید بره سیل فنا خانه گشادن
اول چو در دیده بروی تو ببستیم ۳

تکبیر فنا چاره ی دیوانگی ماست
شمشیر بیارید که زنجیر گسستیم ۴

با غصه به همراهی غم دوش بدوشیم
با فتنه بهمدردی دل دست بدستیم ۵

صد خار بلا از دل دیوانه ی ما خاست
هر روز که بی ساقی گلچهره نشستیم ۶

امروز نشد دام ره آن طره فغانی
دیوانه ی آن سلسله از روز الستیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۸ - دیده را فرش حریم حرمت ساخته ام
گوهر بعدی:شماره ۴۱۰ - خوش آن مستی که چون بر آستان او جبین مالم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.