شماره ۴۸۴ - چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو

چشم من از نظاره ی آن زلف مشگبو
چون نافه ی تریست که خون می چکد از او ۱

یک قطره خون سوخته ی خال گلرخیست
هر غنچه ی بنفشه که بینم بطرف جو ۲

خونابه یی که می کشم از تیغ عشق تو
چون آب زندگی بگلو می رود فرو ۳

خواهم چو گل سفینه ی دلرا ورق ورق
هر یک ورق به دست نگاری فرشته خو ۴

تو شاه بیت دفتر حسنی و معنیت
خلق جمیل و خوی خوش و صورت نکو ۵

هر نازکی که بود نهان در نقاب حسن
خالت نمود از شکن زلف مو بمو ۶

لب بسته یی فغانی و احباب مستمع
طوطی تویی درین شکرستان سخن بگو ۷