هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی به توصیف جمال و زیبایی معشوق می‌پردازد و از تشبیهاتی مانند شمع، آیینه، غزال، و گل استفاده می‌کند. شاعر زیبایی معشوق را چنان توصیف می‌کند که حتی ماه و خورشید گواه آن هستند و عشق به او را شرط حیات واقعی می‌داند. در پایان، شاعر از غفلت معشوق شکایت کرده و اشک و زاری خود را بیان می‌دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های عمیق و زبان شاعرانه نیاز به درک ادبی نسبتاً بالایی دارد.

شماره ۵۳۱ - ای شمع جمالت اثر نور آلهی

ای شمع جمالت اثر نور آلهی
رخسار دل افروز تو آیینه ی شاهی

هر چشم زدن بهر غزالان سیه چشم
زان چشم سیه، وام کند سرمه سیاهی

ای فتنه و آشوب و بلا شیوه ی چشمت
غیر از تو کس این شیوه ندانست کماهی

روزی که گل روی ترا دایره بستند
دادند بحسنت مه و خورشید گواهی

هر گل که نه از چشمه ی مهر تو خورد آب
در باغ جهان نام برآرد بگیاهی

غافل مشو از زاری ما ای گل رعنا
این اشک جگرگون نگر و چهره ی کاهی

هر صبحدم از گریه ی جانسوز فغانی
بر ماه زند خون جگر موج ز ماهی
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۳۰ - گل شکفت و هر کسی دارد هوای گلشنی
گوهر بعدی:شماره ۵۳۲ - تو گفتی کز سر کوی تو رو گردان شوم روزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.