هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و پر از استعاره‌های زیبا است که در آن شاعر از معشوق خود با توصیف‌های طبیعی و پر از احساس یاد می‌کند. او از زیبایی‌ها و تأثیرات معشوق بر زندگی خود سخن می‌گوید و با استفاده از تصاویری مانند گل، نخل، چراغ، و حوری، عشق و اشتیاق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیبایی‌های ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

شماره ۵۶۶ - بس تازه و تری چمن آرای کیستی

بس تازه و تری چمن آرای کیستی
نخل امید و شاخ تمنای کیستی

روز آفتاب روزن و بام که می شوی
شبها چراغ خلوت تنهای کیستی

رنگت چو بوی دلکش و بویت چو روی خوش
حوری سرشت من گل رعنای کیستی

گل این وفا ندارد و گلزار این صفا
ای لاله ی غریب ز صحرای کیستی

حالا ز غنچه ی دل ما باز کن گلی
در انتظار وعده ی فردای کیستی

ای گل ز شرم دامن پاک تو در عرق
از جویبار چشم گهر زای کیستی

چون من به بند عشق تو صد ماهر و اسیر
تو زلف داده تاب بسودای کیستی

بزمی پر از پریست فغانی تو در میان
دیوانه ی کدامی و شیدای کیستی
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۶۵ - نشستی با شراب و رود تا در خونم افگندی
گوهر بعدی:شماره ۵۶۷ - گر آن بودی که بختم نیکخواه خویشتن بودی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.