هوش مصنوعی: متن درباره حکایتی است که در آن گربه‌ای مرغ و کبوتری را می‌رباید و صاحب مرغ از راه شرع و قصاص تقاضای مجازات گربه را دارد. در پاسخ، شاعر با لطافت و هنرمندی بیان می‌کند که گربه نیز مانند مرغ بی‌گناه است و اگر خداوند اجازه دهد، بهتر است به جای خونریزی، راه‌حلی دیگر مانند بلند کردن قفس برای حفظ جان مرغ و کبوتر پیدا شود.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و شرعی است و استفاده از استعاره‌ها و صنایع ادبی آن برای درک کامل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۱۴ - محیط و نقطه ملت، سوار و مرکب دین

محیط و نقطه ملت، سوار و مرکب دین
خدایگان شریعت درین چه فرماید ۱

چو گربه ای سر ده قمری و کبوتر را
بقرب هفته ای از تن بقهر برباید ۲

ز راه شرع، بحکم قصاص صاحب مرغ
دو دست گربه، از تن جدا کند شاید ۳

جواب امامی:
زهی لطیف سئوالی که طوطی قلمت ۴

بگاه نظم بدایع شکر همی خاید
ندانمت که، که ای اینقدر همی دانم ۵

که از بیان تو آب حیات می زاید
نه کم ز گربه ی بید است گربه عیار ۶

که مرغ بیند بر شاخ و پنجه نگشاید
خدایگان هنر را اگر درین فتوی ۷

بخون گربه ز من رخصتی همی یابد
چو گر به هیچ غرامت ندارد آن بهتر ۸

که دست خویش بخونی چنین نیالاید
بقای قمری و عمر کبوتر ار خواهد ۹

قرارگاه قفس را بلند فرماید
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳ - دیدم الفی چند سخنگو که لب عقل
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - والا عمید دولت و دین ای که بر سپهر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.