شمارهٔ ۱۵۱ - الرّضا و التّسلیم

تو به دانی دوای جانم کردن
من هیچ دوای خود ندانم کردن ۱

از تو کِششی و کوشش از من پس ازین
تا تو نکنی من چه توانم کردن ۲