شماره ۳۲ - ای دل تو گر از غبار تن پاک شوی

ای دل تو گر از غبار تن پاک شوی
تو روح مطهّری بر افلاک شوی ۱

عرش است نشیمن تو شرمت ناید
کآیی و مقیم خطّهٔ خاک شوی ۲