هوش مصنوعی:
متن بیانگر این است که وقتی دل نگران آب و نان نیست و حال پریشان ندارد، بهتر است در گوشهای آرام و با سکونت زندگی کرد، زیرا دوران کودکی با موی سپید خوشایند نیست. این متن به آرامش در پیری و دوری از دغدغههای مادی اشاره دارد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مرتبط با تجربیات زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. مناسبترین رده سنی برای درک بهتر این مفاهیم، نوجوانان و بزرگسالان است.
شماره ۱۲۷ - دل از پی آب و نان در آتش نبود
دل از پی آب و نان در آتش نبود
چون حال پریشان و مشوش نبود ۱
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود ۲
چون حال پریشان و مشوش نبود ۱
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - افسوس که عمر رفت بر بیهوده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - هر پیر که دل به عشرت و لهو سپرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
