هوش مصنوعی:
شاعر از تلف شدن عمر خود در کارهای بیهوده، مصرف لقمه حرام و داشتن نفس آلوده ابراز پشیمانی میکند. او از انجام ندادن دستورات الهی و همچنین از کارهای نادرست گذشته خود اظهار ندامت مینماید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق اخلاقی و مذهبی موجود در متن نیاز به درک و تجربه کافی از زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۲۶ - افسوس که عمر رفت بر بیهوده
افسوس که عمر رفت بر بیهوده
هم لقمه حرام هم نفس آلوده ۱
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کرد
هیهات زکرده های نافرموده ۲
هم لقمه حرام هم نفس آلوده ۱
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کرد
هیهات زکرده های نافرموده ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - ای دل چه نشسته ای درین ویرانه
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - دل از پی آب و نان در آتش نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
