شماره ۱۷۰ - آن عیش نباشد که بود بربسته

آن عیش نباشد که بود بربسته
دارد نفسی خوش، نفسی دل خسته ۱

ای بی خبر از عشق بیا تا بینی
عیشی ز ازل تا به ابد پیوسته ۲