هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از خودگویی و مقایسه خود با معشوق سخن میگوید. او با نگاه به خود، احساس ناامیدی و ناتوانی میکند، اما با نگاه به معشوق، احساس غرور و مباهات دارد. شاعر اعتراف میکند که شناخت از خود ممکن است دردناک باشد، اما معشوق را منبعی برای دفع همه مشکلات و نگرانیها میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و ساختارهای شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۷۷ - در خود نگرم زعجر هیهات کنم
در خود نگرم زعجر هیهات کنم
چون در تو نظر کنم مباهات کنم ۱
از خود خبرم سر به سر آفت باشد
لیکن به تو دفع جمله آفات کنم ۲
چون در تو نظر کنم مباهات کنم ۱
از خود خبرم سر به سر آفت باشد
لیکن به تو دفع جمله آفات کنم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۶ - در باغ رخت گر به تماشا گردیم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۸ - دارم سر آنک با سرِ رشته شوم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
