هوش مصنوعی: شاعر از آزار دادن دیگران و تکبر در این دنیای فانی پرسش می‌کند و یادآوری می‌کند که هیچ‌کس جاودانه نیست و همه در نهایت به سوی خدا بازمی‌گردند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل‌درک نباشد.

شماره ۸۲ - تا چند ازین خلق خدا آزردن

تا چند ازین خلق خدا آزردن
زین عالم فانی چه توانی بردن ۱

ای بر فلک از کبر کشیده گردن
آخر نه خدایی! نه بخواهی مُردن؟ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۱ - یک قطره زآب دیدهٔ مظلومی
گوهر بعدی:شماره ۸۳ - امروز که در جوی حیات آبی هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.