هوش مصنوعی:
شاعر احساس میکند که در هیچکجا پذیرفته نمیشود، نه در خرابات و نه در صومعه. او از این که نمیداند در نهاد وجودش چه مصلحتی نهفته است، ابراز ناامیدی میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، حس ناامیدی و سردرگمی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد.
شماره ۱۴ - ما را به خرابات به کس نسپارند
ما را به خرابات به کس نسپارند
در صومعه نیز زاهدان نگذارند ۱
معلوم نمی کنم که در جنس وجود
ما را زپی چه مصلحت می دارند ۲
در صومعه نیز زاهدان نگذارند ۱
معلوم نمی کنم که در جنس وجود
ما را زپی چه مصلحت می دارند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - چون سر بنهادیم کلاهی کم گیر
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - درمان طلب از طبیب اگر رنجوری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
