هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از آمدن بهار و شکسته شدن توبههای مردم سخن میگوید. گل به عنوان نماد بهار، توبهی عاشقان را میشکند و حتی در آتش هم میسوزد اما باز هم این کار را ادامه میدهد. شاعر از گل میخواهد که این کار را نکند زیرا لایق شکستن توبهها نیست.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'شکستن توبه' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲ - گل آمد و توبهٔ خلایق بشکست
گل آمد و توبهٔ خلایق بشکست
گفتم مشکن که نیست لایق به شکست ۱
در کورهٔ آتشین همی سوزد گل
کاو توبهٔ صد هزار عاشق بشکست ۲
گفتم مشکن که نیست لایق به شکست ۱
در کورهٔ آتشین همی سوزد گل
کاو توبهٔ صد هزار عاشق بشکست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱ - هنگام بهار آمد و من بی رخ یار
گوهر بعدی:شماره ۳ - شد زنده زمین مرده از لطف بهار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
