شماره ۴۰ - هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود

هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود
آنجا چه ثبات و عقل و فرهنگ بود ۱

گویی به سماع برنخیزد کامل
کامل نبود چنین کسی سنگ بود ۲