هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر بیان میکند که در میکده تنها میتوان به می وضو کرد و نامی که زشت شده را نمیتوان دوباره نیکو کرد. او افسوس میخورد که پردهٔ مستوری آنها آنقدر پاره شده که دیگر قابل رفو نیست.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مکانهایی مانند میکده و مفاهیمی مانند زشتی و نیکویی نام، نیاز به درک و تجربهٔ بیشتری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل میشود.
شماره ۸ - در میکده جز به می وضو نتوان کرد
در میکده جز به می وضو نتوان کرد
و آن نام که زشت شد نکو نتوان کرد ۱
افسوس که این پردهٔ مستوری ما
از بس که دریده شد رفو نتوان کرد ۲
و آن نام که زشت شد نکو نتوان کرد ۱
افسوس که این پردهٔ مستوری ما
از بس که دریده شد رفو نتوان کرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷ - پیری زخرابات برون آمد مست
گوهر بعدی:شماره ۹ - ما جامه نمازی به لب خُم کردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
