هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر بیان میکند که اگر دلش وصل یا هجران را از معشوق ببیند، همه را با اخلاص یکسان میپذیرد. او معشوق را جان خود میداند و عدم دیدارش را طبیعی میشمارد، چرا که دیدن جان خود نیز ممکن نیست.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'دیدن جان' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۵ - گر دل زتو وصل دید اگر هجران دید
گر دل زتو وصل دید اگر هجران دید
از غایت اخلاص همه یکسان دید ۱
تو جان منی اگر نبینم چه عجب
شرط است که جان خویش را نتوان دید ۲
از غایت اخلاص همه یکسان دید ۱
تو جان منی اگر نبینم چه عجب
شرط است که جان خویش را نتوان دید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - آن یافت که بودم به ملولی گم شد
گوهر بعدی:شماره ۴۶ - دانی که چرا سیاه گشت آن رخسار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
