شماره ۱۰ - دردا که به هرزه زندگانی بگذشت

دردا که به هرزه زندگانی بگذشت
وندر شب غم روز جوانی بگذشت ۱

افسوس که عمرم که ازو هر نفسی
صد جان ارزد به رایگانی بگذشت ۲