هوش مصنوعی: این متن عرفانی از مولانا، به رابطهٔ نزدیک انسان با معشوق الهی و وحدت وجود می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که یار (خدا) از ما به ما نزدیک‌تر است و اختلاف‌ها ناشی از نگاه سطحی انسان‌هاست. عشق حقیقی، مانند عشق حلاج، پیروز است و هرکه در این راه قدم بگذارد، منصور وار به مقصد می‌رسد. غرق شدن در می عشق، حتی اگر باعث فراموشی ظاهری شود، قابل درک است.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند «حلاج» و «منصور» برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، برخی اشارات مانند «سر بر سر دار» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.

شماره ۲۴ - آن پری چهره که در پردهٔ جان مستور است

آن پری چهره که در پردهٔ جان مستور است
شوخ چشمی ست که هم ناظر و هم منظور است ۱

یار نزدیکتر از ماست به ما در همه حال
گر به معنی نگری، ورنه به صورت دور است ۲

همه در حلقهٔ وصلیم به جانان لیکن
هرکه مشغول به غیر است از او مهجور است ۳

اختلاف نظر از ظلمت تأثیر هواست
ورنه بینایی اعیان همه از یک نور است ۴

هرکه حلاّج صفت کرد سری بر سرِ دار
در ره عشق به هرجا که رود منصور است ۵

اینچنین کز میِ شوق است خیالی مدهوش
فراق اگر می نکند سر زقدم معذور است ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳ - آیت حسن را که نام وفاست
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - ار شیخ صومعه ست وگر رندِ دیرِ توست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.