شماره ۵۱ - تا سنبل زلفت خبر از گلشن جان گفت

تا سنبل زلفت خبر از گلشن جان گفت
قدّت سخن از راستی سرو روان گفت ۱

آنی ست تو را در مه رخسار که نتوان
تا روز قیامت صفت خوبی آن گفت ۲

انوار دل و سوز زبان جست ز من شمع
ز آنست که دل راز تو پوشید و زبان گفت ۳

خواهم که به جان راز سگ کوی تو گویم
امّا سخن دوست به دشمن نتوان گفت ۴

تا دید خیالی که به از جان و جهانی
جان داد به سودای تو و ترک جهان گفت ۵