شماره ۵۲ - چمن را تا نسیمت در دماغ است

چمن را تا نسیمت در دماغ است
ز شادی غنچه را دل باغ باغ است ۱

چو گیسو باز کردی رخ مپوشان
که حسن شب به دیدار چراغ است ۲

تو برخور گرچه از خوان جمالت
نصیب جان عاشق درد و داغ است ۳

چو عشق آمد درون سینه ای جان
تو فرما، کز توام باری فراغ است ۴

خیالی ماجرای ما و زلفش
همان افسانهٔ طوطی و زاغ است ۵