هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای توصیف عشق و رنجهای آن استفاده میکند. شاعر از زلف معشوق، غمزههای او، و رفتارهای فریبندهاش سخن میگوید و به رنجهای عاشقانه و جفاهای معشوق اشاره میکند. همچنین، در بخشی از شعر به مفاهیم عرفانی مانند درویشی و گنج مقصود پس از رنج بسیار پرداخته شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۵۶ - دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
چون از او نگشاد کاری پای دیوارش گرفت ۱
سرگران دارد ز خواب ناتوانی غمزه اش
باز تا خون کدامین چشم بیدارش گرفت ۲
یارب آن طاووس باغ کیست کز رفتار او
کبک تعلیم خرامیدن ز رفتارش گرفت ۳
هندوی دزد پریشان کار یعنی زلف را
سر همی برد و همانا بر سر کارش گرفت ۴
کنج درویشی ست در عالم خیالی را و بس
گنج مقصودی که بعد از رنج بسیارش گرفت ۵
چون از او نگشاد کاری پای دیوارش گرفت ۱
سرگران دارد ز خواب ناتوانی غمزه اش
باز تا خون کدامین چشم بیدارش گرفت ۲
یارب آن طاووس باغ کیست کز رفتار او
کبک تعلیم خرامیدن ز رفتارش گرفت ۳
هندوی دزد پریشان کار یعنی زلف را
سر همی برد و همانا بر سر کارش گرفت ۴
کنج درویشی ست در عالم خیالی را و بس
گنج مقصودی که بعد از رنج بسیارش گرفت ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - دلا طریقهٔ عشّاق خود پرستی نیست
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - دلم را مقام عبادت درِ اوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.