هوش مصنوعی:
این متن عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق است که او را منبع همه زیباییها و فتنهها میداند. شاعر از دلسوختگی و عشق بیپایان خود سخن میگوید و معشوق را محور همه جانها و زیباییها میشمرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۷ - دلم را مقام عبادت درِ اوست
دلم را مقام عبادت درِ اوست
زهی بخت آن دل که فرمانبرِ اوست ۱
طفیل قد اوست هرجا که جانی ست
عجب سرو نازی که جانها برِ اوست ۲
اگرچه خطش نیست چون غمزه جادو
ولیکن همه فتنه ها در سرِ اوست ۳
دمادم ز اندیشه خون می خورد دل
چو قلب است لابد همین در خورِ اوست ۴
خیالی به حشرت خط نیکنامی
همین بس که نام تو در دفترِ اوست ۵
زهی بخت آن دل که فرمانبرِ اوست ۱
طفیل قد اوست هرجا که جانی ست
عجب سرو نازی که جانها برِ اوست ۲
اگرچه خطش نیست چون غمزه جادو
ولیکن همه فتنه ها در سرِ اوست ۳
دمادم ز اندیشه خون می خورد دل
چو قلب است لابد همین در خورِ اوست ۴
خیالی به حشرت خط نیکنامی
همین بس که نام تو در دفترِ اوست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - دل به زاری دامن زلف جفا کارش گرفت
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - دلم از دردِ فراق تو قوی افگار است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.