شماره ۷۴ - گرچه اشک منِ غمدیده سراسر گهر است

گرچه اشک منِ غمدیده سراسر گهر است
هرچه دارم به جمالت که همه در نظر است ۱

نزد رندان نظر باز غبار قدمت
توتیایی ست که در دست نسیم سحر است ۲

مهر و ماهت نتوان گفت که همچون مه و مهر
دیگری هست ولی روی تو چیزی دگر است ۳

سر گذشتم سگ کوی تو نکو می داند
که ز فریاد منش شب همه شب دردسر است ۴

کمترین قدرشناس تو خیالی ست ولی
نیست قدری چو سگان، پیش تواش این قدر است ۵