هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از زیبایی و جذابیت معشوق سخن میگوید و تأثیر عمیق او بر شاعر را توصیف میکند. شاعر از زلف معشوق، اشکهایش و تأثیر شب و روز در این عشق یاد میکند و در نهایت به عبادت و رندانگی اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۳ - گر چه ابر زندگی جان بخش و صافی مشرب است
گر چه ابر زندگی جان بخش و صافی مشرب است
بی دهانت آب خضر از جانب او با لب است ۱
تا پدید آمد ز رویت زلف اشک افشان شدیم
شب چو پیدا می شود گاهِ طلوع کوکب است ۲
گر مزید حسن خواهی زلف را کوته مساز
روز را چون روزِ بازار درازی از شب است ۳
تا نشان داد از خم محراب طاق ابرویت
عادت رندان عبادت ورد یاران یارب است ۴
ای خیالی ترک این یارانِ کم نعمت بگو
تا نکورویان نگویندت فلان بد مذهب است ۵
بی دهانت آب خضر از جانب او با لب است ۱
تا پدید آمد ز رویت زلف اشک افشان شدیم
شب چو پیدا می شود گاهِ طلوع کوکب است ۲
گر مزید حسن خواهی زلف را کوته مساز
روز را چون روزِ بازار درازی از شب است ۳
تا نشان داد از خم محراب طاق ابرویت
عادت رندان عبادت ورد یاران یارب است ۴
ای خیالی ترک این یارانِ کم نعمت بگو
تا نکورویان نگویندت فلان بد مذهب است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲ - که می داند میِ شوق از چه جام است
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - گرچه اشک منِ غمدیده سراسر گهر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
