هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به بیان عشق و وابستگی خود به معشوق یا پروردگار میپردازد. او خود را گناهکار اما امیدوار به بخشش و لطف بیکران معشوق میداند و معتقد است که هدایت و رهایی تنها در پیروی از اوست. همچنین، شاعر فقر خود را در برابر دولت عشق بیان میکند و اشاره میکند که حکایت او سرود روحانیان است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم انتزاعی مانند 'هدایت'، 'عنایت' و 'دولت عشق' برای کودکان قابل درک نیست.
شماره ۸۳ - مرا که تحفهٔ جان در بدن هدایت توست
مرا که تحفهٔ جان در بدن هدایت توست
گناه کارم و امّید بر عنایت توست ۱
تویی که غایت مقصود دردمندان را
نهایت کرم و لطف بی نهایت توست ۲
امید هست کز این ره به منزلی برسیم
چو رهنمای همه عاقبت هدایت توست ۳
کسی که بندهٔ فرمان توست آزاد است
علی الخصوص فقیری که در حمایت توست ۴
خیالیا تو فقیری ولی به دولت عشق
سرود مجلس روحانیان حکایت توست ۵
گناه کارم و امّید بر عنایت توست ۱
تویی که غایت مقصود دردمندان را
نهایت کرم و لطف بی نهایت توست ۲
امید هست کز این ره به منزلی برسیم
چو رهنمای همه عاقبت هدایت توست ۳
کسی که بندهٔ فرمان توست آزاد است
علی الخصوص فقیری که در حمایت توست ۴
خیالیا تو فقیری ولی به دولت عشق
سرود مجلس روحانیان حکایت توست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۲ - مرا از دل خبر جز بی دلی نیست
گوهر بعدی:شماره ۸۴ - نالهٔ دلسوز نی شرح غمی بیش نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
