شماره ۱۰۹ - ای دل از باطن آن فرقه که صاحب قدمند

ای دل از باطن آن فرقه که صاحب قدمند
همّتی خواه که این طایفه اهل کرمند ۱

آبروی ابد از اشک ندامت بطلب
که شهانند کسانی که ندیم ندمند ۲

با غمت یاری جان و دلم امروزی نیست
به تمنّای تو عمری ست که ایشان به همند ۳

به هوای دهن تنگ تو اصحاب وجود
سالکانند که سر گشتهٔ راه عدمند ۴

ای خیالی چه غم از رنج بیابان فراق
محرمان درِ او را که مقیم حرمند ۵