شماره ۱۷۲ - دل جز به غمت خاطر خوشنود ندارد

دل جز به غمت خاطر خوشنود ندارد
وز عمر به جز وصل تو مقصود ندارد ۱

بر سوختهٔ آتش غم مرحمتی کن
امروز که حلوای لبت دود ندارد ۲

آن بخت که یابم ز دهان تو نشانی
بسیار طلب کردم و موجود ندارد ۳

از دست مده نقد دلم را که به آخر
بسیار پشیمان شوی و سود ندارد ۴

ز آن گونه به درد تو دل ریش خیالی
خود کرد که اندیشهٔ بهبود ندارد ۵