هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، بیانگر درد و غم عاشقانه و ناامیدی از عشق است. شاعر از رنجهای دل و بیتوجهی معشوق میگوید و اشاره میکند که حتی در رنج نیز تسکینی موقت وجود دارد. همچنین، او از رقیب و ناامیدی از رسیدن به معشوق سخن میگوید و در نهایت به زیباییهای گذرا و لحظات خوش زندگی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانهی پیچیده و ناامیدی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم فلسفی و عرفانی موجود در شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۷۴ - دل نه جز غصّه محرمی دارد
دل نه جز غصّه محرمی دارد
نه به جز ناله همدمی دارد ۱
دهنت تازه کرد ریش دلم
گرچه در حقه مرهمی دارد ۲
تو نه آنی که گر بمیرم من
از غم من تو را غمی دارد ۳
چه نهان دارم ای رقیب از تو
که به تو هرگزم نمی دارد ۴
بازم آواز نی ببرد از هوش
وقت نی خوش که خوش دمی دارد ۵
تا خیالی به ترک عالم گفت
به سر خویش عالمی دارد ۶
نه به جز ناله همدمی دارد ۱
دهنت تازه کرد ریش دلم
گرچه در حقه مرهمی دارد ۲
تو نه آنی که گر بمیرم من
از غم من تو را غمی دارد ۳
چه نهان دارم ای رقیب از تو
که به تو هرگزم نمی دارد ۴
بازم آواز نی ببرد از هوش
وقت نی خوش که خوش دمی دارد ۵
تا خیالی به ترک عالم گفت
به سر خویش عالمی دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - دل به رویت هوس صحبت جانی دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - دل به یاد لب لعلت سخن از نوش نکرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.