هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و وابستگی به معشوق سخن میگوید. او از نیاز به بخشش و توجه معشوق، فداکاری در راه عشق، و امید به وصال سخن میگوید. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند وابستگی به خدا و رهایی از تعلقات دنیوی دارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۰۲ - کسی چو نیست که پیش تو عذر ما خواهد
کسی چو نیست که پیش تو عذر ما خواهد
تو در گذار که عذر تو را خدا خواهد ۱
لبت خرید به بوسی مرا و جان طلبید
ضرور هر که خَرَد بنده آشنا خواهد ۲
اگر چه هرچه ز من خواست می برد چشمت
هنوز تا دل بی رحم تو چه ها خواهد ۳
به باد صبح بگو تا نسیم زلف تو را
به طالبی برساند که از هوا خواهد ۴
کسی به کوی محبّت قدم تواند زد
که دست از همه وا دارد و تو را خواهد ۵
بدین امید خیالی ملازم همه جاست
که جان دهد به هوای تو هرکجا خواهد ۶
تو در گذار که عذر تو را خدا خواهد ۱
لبت خرید به بوسی مرا و جان طلبید
ضرور هر که خَرَد بنده آشنا خواهد ۲
اگر چه هرچه ز من خواست می برد چشمت
هنوز تا دل بی رحم تو چه ها خواهد ۳
به باد صبح بگو تا نسیم زلف تو را
به طالبی برساند که از هوا خواهد ۴
کسی به کوی محبّت قدم تواند زد
که دست از همه وا دارد و تو را خواهد ۵
بدین امید خیالی ملازم همه جاست
که جان دهد به هوای تو هرکجا خواهد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۱۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - کس نیست که کار ما برآرد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - کسی را که رویت هوس می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.