هوش مصنوعی: این متن به موضوعات عشق، عرفان، و اخلاق می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که عاشقان واقعی به دنبال مادیات نیستند و تنها عشق به معشوق حقیقی (خدا) ارزشمند است. همچنین، تأکید می‌شود که انسان باید از جستجوی رضایت در غیر دوست (خدا) دست بردارد و بداند که تمام خواسته‌های حقیقی نزد اوست. در بخشی دیگر، به اهمیت تلاش و جستجو برای رسیدن به مقصود اشاره شده و در پایان، از ناسازگاری بین رفتار بد و تصور خوبی از خود انتقاد می‌شود.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که برای درک عمیق‌تر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق الهی و انتقاد از خودپسندی ممکن است برای سنین پایین قابل درک نباشد.

شماره ۲۰۸ - کسی که سلسلهٔ زلف مشکبو دارد

کسی که سلسلهٔ زلف مشکبو دارد
کجا به حلقهٔ عشّاق سر فرو دارد ۱

گدای میکده را حاصلی ز هستی نیست
به غیر دست که در گردن سبو دارد ۲

دلا مراد دل خود ز غیر دوست مجو
که هرچه غایت مقصود توست او دارد ۳

کسی به منزل مقصود بر طریق هوس
نمی رسد، مگر آن کس که جستجو دارد ۴

مقرّر است که شایستهٔ نکویی نیست
کسی که بد کند و خویش را نکو دارد ۵

کمینه خاکِ درِ خود شمر خیالی را
به شکر آنکه خدایت به آب رو دارد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۷ - کسی کاو به جانان وصالی ندارد
گوهر بعدی:شماره ۲۰۹ - کسی کز خوان قسمت مفلسان را جام می بخشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.