شماره ۲۳۰ - گهی که آیت حسن تو را بیان کردند

گهی که آیت حسن تو را بیان کردند
مرا به مسألهٔ عشق امتحان کردند ۱

ز فاش کردن سرّ تو سرفرازان را
همین بس است که سر در سر زبان کردند ۲

مگیر خرده بر اطوار بی دلان کاین قوم
هر آنچه شحنهٔ عشق تو گفت آن کردند ۳

تو در میانهٔ شهری مقیم و بی خبران
به جست و جوی تو صد شهر در میان کردند ۴

نشان بخت و سعادت نگر که روز نخست
مرا به داغ غلامیِّ تو نشان کردند ۵

گریز نیست خیالی ز رفتن ره عشق
تو را چو روز ازل این چنین روان کردند ۶