هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از جستجوی طولانی خود برای یافتن اهل راز و حقیقت میگوید و از ناامیدیها و رنجهایش سخن میراند. او زاهد را به مسجد و خود را به کوی میفروشان نسبت میدهد و از بیتوجهی یار بینیاز شکوه میکند. شاعر از انکار حقیقت عشق توسط دیگران انتقاد میکند و آنها را ناآگاه از آتش جانسوز نالههای عاشقان میداند. در پایان، شاعر توصیه میکند که با جور یار بسازیم و از شکایتهای بیحاصل دوری کنیم.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۶۴ - عمری دویده ایم به دنبالِ اهل راز
عمری دویده ایم به دنبالِ اهل راز
یارب مگر به یار رسم خود تو چاره ساز ۱
زاهد به راه مسجد و ما کوی می فروش
تا کارِ کی برآورد آن یار بی نیاز ۲
انکار بر حقیقت عاشق چه می کنی
ای ره نبرده هیچ مگر جانب مجاز ۳
پرهیز کن ز نالهٔ جانسوز بی دلان
گر آگهی ز آتش این آهِ جانگداز ۴
با جور یار به که بسازی در این دو روز
تا کی کنی به شِکوِه خیالی زبان دراز ۵
یارب مگر به یار رسم خود تو چاره ساز ۱
زاهد به راه مسجد و ما کوی می فروش
تا کارِ کی برآورد آن یار بی نیاز ۲
انکار بر حقیقت عاشق چه می کنی
ای ره نبرده هیچ مگر جانب مجاز ۳
پرهیز کن ز نالهٔ جانسوز بی دلان
گر آگهی ز آتش این آهِ جانگداز ۴
با جور یار به که بسازی در این دو روز
تا کی کنی به شِکوِه خیالی زبان دراز ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - گر به رویت کنند نسبت حور
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - ما را ز روزگار غمِ روزگار بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
