شماره ۲۸۹ - تا به روی از دیده اشک لاله گون می آیدم

تا به روی از دیده اشک لاله گون می آیدم
دم به دم از گریهٔ خود بوی خون می آیدم ۱

گوییا مسکین دلم در قید زنجیر بلاست
کز سرِ زلف تو فریاد جنون می آیدم ۲

ای رفیقان کسوت زاهد نه بر قدّ من است
بر قد رندی لباس فقر چون می آیدم ۳

ناسزا تا گفت با من از درون جان رقیب
کافرم گر هرگز از خاطر برون می آیدم ۴

با خیالی زلف را در پاکشان منمای بیش
فتنه ها بر سر چو زاین بخت نگون می آیدم ۵