شماره ۲۹۰ - تا خاک راه همت اهل صفا شدم

تا خاک راه همت اهل صفا شدم
در دیده ها عزیزتر از توتیا شدم ۱

من عندلیب گلشن قدسم ولی چه سود
کز زلف تو مقیّد دام بلا شدم ۲

گرچه شدم ز کعبه به بتخانه باک نیست
روی تو بود قبلهٔ من هرکجا شدم ۳

از دار و گیر رستهٔ بازار عاشقان
سودم هیمن بس است که شهر آشنا شدم ۴

تا پرده بر گرفت ز مهرِ رخت صبا
مانند ذره رقص کنان در هوا شدم ۵

تا در هوای قدّ توام جان و سر چو سرو
بر باد رفت از همه آزاد تا شدم ۶

از سر نهاده ام هوس تاج سلطنت
ز آن دم که بر درت چو خیالی گدا شدم ۷