هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا بیانگر مفاهیمی مانند صفای باطن، عشق الهی، وفاداری و زیباییهای معنوی است. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند جام باده، ابر و باران، و گل و بو، به توصیف حالات روحانی و عرفانی میپردازد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد.
شماره ۳۲۸ - صوفی ما جام باشد باده تا باشد در او
صوفی ما جام باشد باده تا باشد در او
هرکه دارد باطن صافی صفا باشد در او ۱
ابر چون باران ببیند سیل مژگان مرا
از خجالت آب گردد گر حیا باشد در او ۲
گفته ای رنگی ست روزی از گل رویم تو را
وعدهٔ خوب است اگر بوی وفا باشد در او ۳
طاق ابروی تو بر روی نکو بی وجه نیست
هر کجا قبله ست محراب دعا باشد در او ۴
سر دهد بر باد روزی ای خیالی همچو سرو
هر سری کز جانب سروی هوا باشد در او ۵
هرکه دارد باطن صافی صفا باشد در او ۱
ابر چون باران ببیند سیل مژگان مرا
از خجالت آب گردد گر حیا باشد در او ۲
گفته ای رنگی ست روزی از گل رویم تو را
وعدهٔ خوب است اگر بوی وفا باشد در او ۳
طاق ابروی تو بر روی نکو بی وجه نیست
هر کجا قبله ست محراب دعا باشد در او ۴
سر دهد بر باد روزی ای خیالی همچو سرو
هر سری کز جانب سروی هوا باشد در او ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۷ - دلیر آن است که در دیده بود منزل او
گوهر بعدی:شماره ۳۲۹ - کسی که پیرویِ عشق نیست عادت او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
