هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از اهمیت عشق و محبت به دوست (معشوق یا خدا) سخن میگوید و بیان میکند که بدون عشق و اخلاص، رسیدن به وصال و کمال ممکن نیست. همچنین، تأکید دارد که ارزش واقعی انسان در گرو عشق و اخلاص است، نه در مال و مقام دنیوی.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شماره ۳۳۰ - کسی که خاک درِ دوست نیست افسر او
کسی که خاک درِ دوست نیست افسر او
گمان مبر که بوَد ملک وصل در خور او ۱
دلی که در خور گنجینهٔ محبّت نیست
مقرّر است که قلب است اصل گوهر او ۲
به دور آن لب میگون دگر ملاف ای خضر
ز آب چشمهٔ حیوان که خاک بر سر او ۳
ز جویبار بقا سروم آب خور دارد
تو ای سمن چه خوری تا شوی برابر او ۴
گمان مبر که خیالی به هیچ باب دگر
دهد به منصب شاهی گداییِ دراو ۵
گمان مبر که بوَد ملک وصل در خور او ۱
دلی که در خور گنجینهٔ محبّت نیست
مقرّر است که قلب است اصل گوهر او ۲
به دور آن لب میگون دگر ملاف ای خضر
ز آب چشمهٔ حیوان که خاک بر سر او ۳
ز جویبار بقا سروم آب خور دارد
تو ای سمن چه خوری تا شوی برابر او ۴
گمان مبر که خیالی به هیچ باب دگر
دهد به منصب شاهی گداییِ دراو ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۹ - کسی که پیرویِ عشق نیست عادت او
گوهر بعدی:شماره ۳۳۱ - لاله کز گل می برد دل چهرهٔ رعنای او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
