هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن شاعر از بیتوجهی و فراموشی معشوق شکایت میکند و از احساسات خود مانند غم و اندوه و ناامیدی سخن میگوید. همچنین، به شوخیهای معشوق و تأثیر آن بر روحیه خود اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی پیچیدهای است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به درک عمیقتری از روابط انسانی دارند.
شماره ۳۵۳ - بدین شوخی که تو بنیاد داری
بدین شوخی که تو بنیاد داری
عجب گر خاطری را شاد داری ۱
فراموشت نخواهم کرد گفتی
فراموشت شد این هم یاد داری؟ ۲
هوای من نداری تا کی ای سرو
سر و کار مرا بی یاد داری ۳
چه سعی است از نظر افتادن ای اشک
تو می دانی که پیش افتاد داری ۴
خیالی آن پسر شوخ و تو سرکش
گله از بخت مادر زاد داری؟ ۵
عجب گر خاطری را شاد داری ۱
فراموشت نخواهم کرد گفتی
فراموشت شد این هم یاد داری؟ ۲
هوای من نداری تا کی ای سرو
سر و کار مرا بی یاد داری ۳
چه سعی است از نظر افتادن ای اشک
تو می دانی که پیش افتاد داری ۴
خیالی آن پسر شوخ و تو سرکش
گله از بخت مادر زاد داری؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۲ - ای گل از روی تو آموخته خندان رویی
گوهر بعدی:شماره ۳۵۴ - تا در قدم اهل دلی خاک نگردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.